A A A

Czym się różni lęk od strachu?

Lęk i strach to nie to samo. Według psychologów pierwsze uczucie jest o wiele bardziej niebezpieczne od drugiego. Dlaczego? Głównym powodem takiego stanu rzeczy jest fakt, że lęk wywodzi się z naszego wnętrza. Lęk wywołują czasem sytuację, które w gruncie rzeczy nie powinny stawiać nas w sytuacji zagrożenie.

Gdy boimy się pająków, wysokości, jest to lęk wtórny, reakcja obronna na lęk pierwotny. Lęk pierwotny wywodzi się z sytuacji codziennych, z własnych uczuć, z którymi nie możemy sobie poradzić. Lęk tego typu powodują często skrajne uczucia, kłócące się z sobą potrzeby. Mechanizmem obronnym jest w takim wypadku projekcja, czyli rzutowania danego lęku na inny obiekt – na przykład węże. Nerwice, natręctwa, bo tak są nazywane takie stany w psychologii, to tylko jeden ze sposobów obrony, bez której nie bylibyśmy w stanie przetrwać. Innym sposobem obrony jest fiksacja, wykluczenie, czyli dołączenie do grona osób psychicznie chorych. Bardzo trudno jest walczyć z lękami, bo podświadomie nie chcemy się z nimi rozstać. Przede wszystkim dlatego, że pomagają one nam w walce z lękiem pierwotnym – groźniejszym, trudniejszym do opanowania. Psychologowie mają podzielone zdania na kwestię konieczności walki z lękami wtórnymi. Jedni uważają, że nie warto zwalczać lęku wtórnego, jeśli pacjentom on nie przeszkadza. Ponieważ uznają, że i tak pojawi się on, prędzej czy później, najczęściej pod inną postacią. Inni z kolei uznają, że lęk wtórny jest do wyleczenia, ale leczenie pacjenta musi trwać kilka lat, a bywa, że do końca życia.

Strach to z kolei odpowiedź organizmu na sytuację, zagrożenia płynącego z zewnątrz. Objawia się przede wszystkim poprzez reakcje organizmu – szybkie bicie serca, napływ adrenaliny, brak poczucia głodu, miękkie nogi, czasem nawet wysypki alergiczne, drżenie rąk i głosu. Strach jest zaprogramowaną w nasz organizm reakcją obronną. Strach to spadek po naszych przodkach. Dzięki niemu radzimy sobie także z lękiem, o czym była mowa wyżej.